Cmentarz nr 171 w Łowczówku jest jednym z największych cmentarzy Legionów Polskich. Projekt założenia wykonali Siegfred Haller i Heinrich Scholz. Budową zajął się wchodzący w skład armii austro-węgierskiej Oddział Grobów Wojennych. Ukończono ją w roku 1917. Cmentarz wytyczony jest na planie prostokąta, w którego centralnym punkcie umiejscowiono kaplicę pw. NMP Królowej Polski. W roku 1918, po zakończeniu działań wojennych, cmentarz przekazano polskim władzom cywilnym. Kaplicę poświęcił dnia 6 sierpnia 1922 r. ks. Ludwik Jaroński. We wnętrzu kaplicy znajduje się ołtarz z płaskorzeźbą orła na antepedium, przypuszczalnie dzieło uczniów Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego z Zakopanego. Po lewej stronie, na północnej ścianie umieszczono mapę przedstawiającą przebieg bitwy. Wkład w urządzenie kaplicy mieli: abp metropolita krakowski Adam Sapieha oraz abp dr Leon Wałęga. Na cmentarzu znajduje sie 275 mogił pojedynczych i 20 zbiorowych, w których pochowano żołnierzy różnych narodowości, w tym: 80 Polaków z 1. i 5.  Pułku Piechoty Legionów, 162 Austriaków i 241 Rosjan. Groby legionistów, którzy zmarli w wyniku ran odniesionych pod Łowczówkiem znajdują się także na cmentarzach nr 158 na Garbku w Księżym Lesie oraz nr 159 w Lichwinie-Łazach. W roku 1985 na cmentarzu pochowano gen. Gustawa Dobiesława Łowczowskiego, potomka byłych właścicieli Łowczówka, który brał udział m.in. w walkach toczonych na tym wzgórzu podczas I wojny światowej.